Tuesday, September 21, 2021

એક મોરપીંછનું આવવું

 શાંત બેઠા ત્યાં અચાનક એક મોરપીંછનું આવવું,

આસપાસ ચોપાસ બધે ય કાનાનું વીંટળાવવુ,


મન મહીં રોજ રસ્તો ચીંધે જગતનો એ સારથી,

કર્મયોગને દીપાવી હું એની ઉતારતો 'તો આરતી,

જીવતરના ધુમ્મસમાં એનું પ્રકાશ થઇને આવવું,

શાંત બેઠા ત્યાં અચાનક એક મોરપીંછનું આવવું,

બને એ રામ તો અમે એની શબરી બનવા રાજી,

કૃષ્ણ બનશે તો અમે એને ધરશું આતમ ભાજી,

જરૂર મુજબના વેશ ધરીને મદદે એનું આવવું,

શાંત બેઠા ત્યાં અચાનક એક મોરપીંછનું આવવું,


લડવા માટે શસ્ત્રો પુરા પાડે મારો કાનજી,

દુઃખનો ગોવર્ધન ઉપાડવા સદાય છે એ રાજી,

મુશ્કેલીના રણમાં રણછોડનું મદદે આવવુ,

શાંત બેઠા ત્યાં અચાનક એક મોરપીંછનું આવવું,

સૌને મર્યાદાના પરિઘ માં રહેતા એ શીખવાડે,

લક્ષમણરેખા બનીને એ રાવણને આઘો રાખે,

હૃદયની ગાદી ઉપર એની પાદુકા હું રાખું,

શાંત બેઠા ત્યાં અચાનક એક મોરપીંછનું આવવું,

આસપાસ ચોપાસ બધે ય કાનાનું વીંટળાવવુ...


~ કેતન ભટ્ટ




એક ટેકરી પહેલુંવહેલુંનાહી માથાબોળ… !

 આખા ડિલે ઊઠી આવ્યા

જળના ઝળહળ સૉળ,

એક ટેકરી પહેલુંવહેલું

નાહી માથાબોળ… !


સાવ અચાનક ચોમાસાએ

કર્યો કાનમાં સાદ…

અને પછી તો ઝરમર ઝરમર

કંકુનો વરસાદ !

દસે દિશાઓ કેસૂડાંની

થઈ ગઈ રાતીચોળ

એક ટેકરી પહેલુંવહેલું

નાહી માથાબોળ… !


ભીનો મઘમઘ મૂંઝારો

ને પરપોટાતી ભીંત,

રૂંવેરૂંવે રણઝણ રણઝણ

મેઘધનુનાં ગીત

શ્વાસોચ્છ્વાસે છલ્લક

કુમકુમ કેસરિયાળી છૉળ,

એક ટેકરી પહેલુંવહેલું

નાહી માથાબોળ… !

– કરસનદાસ લુહાર






Sunday, September 12, 2021

અમને શું ફેર પડે બોલો ?

 ઢેફુ સમજીને તમે ફેંકી દ્યો ધૂળમાં કે સોનાના ત્રાજવેથી તોલો

અમને શું ફેર પડે બોલો ?

આંગળીયું પકડી ક્યાં આવ્યા’તા કોઈની તે ભૂલા પડવાથી હવે ડરીએ ?મારગ ને પગલાંને મોજ પડી જાય એમ આપણે તો આપણામાં ફરીએ લ્હેરખીને જોઈ ઘણાં ભોગળ ભીડે ને વળી કોઈ કહે બારીયું તો ખોલો

અમને શું ફેર પડે બોલો ?વગડે વેરાન હારે વાતું મંડાણી ને મન થયું ઊગ્યા તો ઊગ્યા

આપણે ક્યાં માળીને કરગરવા ગ્યા’તા ભાઈ, ટોચ લગી પૂગ્યા તો પૂગ્યા

ડાળીયું પર ઝૂલે છે આખું આકાશ એમાં પોપટ બેસે કે વળી હોલો !

અમને શું ફેર પડે બોલો ?

આપણે ક્યાં પરપોટા ભેગા કરવા’તા તે કાંઠે જઈ માથાં પછાડીએ ?

એકાદો મરજીવો મૂળ લગી પ્હોંચે ને તો જ અમે બારણું ઉઘાડીએ

બાકી તો ઝાંઝવાને કરવતથી વેરો કે રંધા મારીને તમે છોલો!

અમને શું ફેર પડે બોલો ?

– કૃષ્ણ દવે


Monday, April 26, 2021

ગમતું મળે તો અલ્યા, ગૂંજે

 ગમતું મળે તો અલ્યા, ગૂંજે ન ભરીયે

ને ગમતાંનો કરીએ ગુલાલ.


આડા દે આંક એ તો ઓશિયાળી આંગળી,

પંડમાં સમાય એવી પ્રીતિ તો પાંગળી,

સમદરની લ્હેર લાખ સૂણી ક્યાંય સાંકળી?


ખાડા ખાબોચિયાને બાંધી બેસાય, આ તો વરસે ગગનભરી વ્હાલ.

ગમતાંનો કરીએ ગુલાલ.


ગાંઠે ગરથ બાંધી ખાટી શું જિંદગી ?

સરીસરી જાય એને સાચવશે કયાં લગી?

આવે તે આપ કરી પળમાં પસંદગી,


મુઠ્ઠીમાં રાખતાં તો માટીની પાંદડી ને વેર્યે ફોરમનો ફાલ.

ગમતાંનો કરીએ ગુલાલ.


આવે મળ્યું તે દઈશ આંસુડે ધોઈને,

ઝાઝેરું જાળવ્યું તે વ્હાલેરું ખોઈને,

આજ પ્રાણ જાગે તો પૂછવું શું કોઈને?


માધવ વેચતી વ્રજનારી સંગ તારાં રણકી ઊઠે કરતાલ !

ગમતાંનો કરીએ ગુલાલ.


ગમતું મળે તો અલ્યા, ગૂંજે ન ભરીયે

ને ગમતાંનો કરીએ ગુલાલ.


– મકરંદ દવે



Friday, March 12, 2021

મારે ફળીયે ચકલી બેસે તે મારું રજવાડું,

 તારો વૈભવ રંગમોલ સોનું ને ચાકર ધાડું,મા

રે ફળીયે ચકલી બેસે તે મારું રજવાડું,

તારે બોલે હાંફળ ફાંફળ ચાકર ઉઠે બેસે,

મારા ઘરમાં કીડી સુદ્ધા દમામપૂર્વક બેસે.

મારે ફળીયે ઝૂલે ઝાડની ઘટાદાર ખુશીયારી,

ખોલું ત્યાં આકાશ લાગલું દેતી ઘરની બારી,

જેવો મારો ઉંબર તેવું આડેઘડ પછવાડું,

મારે ફળીયે ચકલી બેસે તે મારું રજવાડું.


તારે ફળીયે તારો વૈભવ ખોંખારાઓ ખાય,

મારે પંખીના ટહૂકાથી અજવાળા ફેલાય,

સાત રંગના ઓડકાર તું સાવ એકલો ખાતો,

હું તો અકડેલઠટ્ઠ ડાયરા વચ્ચે મગન થાતો.

આવા મારા સાવ ઠોઠ જીવતરને શું શીખવાડું,

તારો વૈભવ રંગમોલ સોનું ને ચાકર ધાડું,

મારે ફળીયે ચકલી બેસે તે મારું રજવાડું,

– રમેશ પારેખ


શ્યામ છોને, સત્વ પણ તો જોઈએ!

 કુંજરોવા સત્ય પણ તો જોઈએ!

શ્યામ છોને, સત્વ પણ તો જોઈએ!


મોરનું એ પીંછ તો શોધી શકું;

રાસનું એ દ્રશ્ય પણ તો જોઈએ!


છે ગીતામાં આમ તો લખ્યું બધું;

પણ સમજવા, કૃષ્ણ પણ તો જોઈએ!


છે હજારો શિશુપાલો ચોતરફ;

એ સુદર્શન ચક્ર પણ તો જોઈએ!


હોય ચારે કોર ગોવર્ધન ભલે;

આંગળી મજબૂત પણ તો જોઈએ!


એકલી આ વાંસળી લઈ શું કરું?

કૃષ્ણ જેવી ફૂંક પણ તો જોઈએ!


દર્દ મારા કૃષ્ણના જેવા ભલે;

એ જ મોહક સ્મિત પણ તો જોઈએ!

ડૉ. મુકેશ જોષી


Tuesday, February 23, 2021

લ્યો, દીવાની આબરૂ જળવાઈ ગઈ,

 લ્યો, દીવાની આબરૂ જળવાઈ ગઈ,

દ્વાર પર આવી હવા ફંટાઈ ગઈ.


ફૂલની ફોરમ બધે ચર્ચાઈ ગઈ.

માવજત માળીની બસ વીસરાઈ ગઈ.

વાંસળીને કાજ ક્યાંથી લાવશું ?

ફૂંક તો ચૂલા ઉપર વપરાઈ ગઈ.


કોણ પડછાયા ઉપાડી જાય છે ?

એ જ જોવા સાંજ પણ રોકાઈ ગઈ.

સોયમાં દોરાને બદલે બા હતી,

ગોદડીમાં હૂંફ પણ સીવાઈ ગઈ.


મેં ગુમાવી એમ મારી મુગ્ધતા,

જેમ દરિયામાં નદી ખોવાઈ ગઈ.

તોપના મોઢે કબૂતર ચીતર્યું,

લાલ રંગોળી છતાં પુરાઈ ગઈ.

~ ગૌરાંગ ઠાકર