એકવાર આંખોમાં આવ્યું તું પૂર

એકવાર આંખોમાં આવ્યું તું પૂર

ભેળાં રમે'લ એવા, 

અંતરની ગાંઠ જેવા 

કાનજી જતા'તા દૂર દૂર.

ભીની આ પાંપણોને, 

ભીનાં હૈયાં ને કંઈ 

ભીના એ વાંસળીના સુર

એકવાર આંખોમાં આવ્યું તું પૂર

મૂંગી એ  વેદનાંને, 

મૂંગા એ વાયદાને 

મૌનમાં એ પડઘા પ્રચુર

એકવાર આંખોમાં આવ્યું તું પૂર

સુની આ આયખાની 

ખાલીખમ્મ શેરીઓમાં 

બાઝે કંઈ રણઝણ નૂપુર,

ખાલી વૃંદાવનની વાટ જેવી આંખોમાં પ્રગટે કૈં દર્શનનાં નૂર

એકવાર આંખોમાં આવ્યું તું પૂર.

'શબ્દા'

આ તે કેવું ?

ઝરણાંનું દે નામ અને ના આપે વહેવું ! 

આ તે કેવું ?

શબ્દો સાથે કામ ને પાછું મૂંગા રહેવું ! 

આ તે કેવું ?

રણની જેવું તરસી પડીએ તોય વહે તું અધ્ધર ?

ઝાકળ જેવું વરસી પડીએ તોય કહે તું પથ્થર ?

તું બોલે બેફામ ને મારે કંઈ ના કહેવું ? 

આ તે કેવું ?

હોય વૃક્ષની જાત અને ના છાંયો આપે ?

છે અમાસની રાત અને પડછાયો આપે ?

માંગું ખુલ્લેઆમ ને તારે કંઈ ના દેવું ? 

આ તે કેવું ?

મત્સ્ય હોઉં ને જળને કંઈ તરવાનું પૂછું ?

વાદળ છું તો વરસું, કંઈ સરનામું પૂછું ?

ભીંજે આખું ગામ ને કોરું એક જ નેવું ! 

આ તે કેવું ?

– કૃષ્ણ દવે

એક કાગળ હરિ!

એક કાગળ હરિ! તને મનાવવા લખું છું.

એવું નથી કે કોઈ માંગણી પૂરી કરાવવા લખું છું.

જંગ છે આ જિંદગી તો હું પણ એક યોધ્ધા છું.

અર્જુનના કૃષ્ણની જેમ સારથી બનાવવા લખું છું.

હશે કર્મ જો દડો તો આવશે જ મુજ તરફ,

જેવો છું તારો જ છું, એમ જતાવવા લખું છું.

આવી શકે તો આવજે જીવનમાં કોઈ વેળાએ,

તારી સાથે થોડો સમય અહીં વિતાવવા લખું છું.

વાંચતા છલકે જો આંખ તારી તો સમજજે,

પોકાર છે દિલથી, તને બોલાવવા લખું છું!

- અંકિતા સોની