એકવાર આંખોમાં આવ્યું તું પૂર

એકવાર આંખોમાં આવ્યું તું પૂર

ભેળાં રમે'લ એવા, 

અંતરની ગાંઠ જેવા 

કાનજી જતા'તા દૂર દૂર.

ભીની આ પાંપણોને, 

ભીનાં હૈયાં ને કંઈ 

ભીના એ વાંસળીના સુર

એકવાર આંખોમાં આવ્યું તું પૂર

મૂંગી એ  વેદનાંને, 

મૂંગા એ વાયદાને 

મૌનમાં એ પડઘા પ્રચુર

એકવાર આંખોમાં આવ્યું તું પૂર

સુની આ આયખાની 

ખાલીખમ્મ શેરીઓમાં 

બાઝે કંઈ રણઝણ નૂપુર,

ખાલી વૃંદાવનની વાટ જેવી આંખોમાં પ્રગટે કૈં દર્શનનાં નૂર

એકવાર આંખોમાં આવ્યું તું પૂર.

'શબ્દા'

આ તે કેવું ?

ઝરણાંનું દે નામ અને ના આપે વહેવું ! 

આ તે કેવું ?

શબ્દો સાથે કામ ને પાછું મૂંગા રહેવું ! 

આ તે કેવું ?

રણની જેવું તરસી પડીએ તોય વહે તું અધ્ધર ?

ઝાકળ જેવું વરસી પડીએ તોય કહે તું પથ્થર ?

તું બોલે બેફામ ને મારે કંઈ ના કહેવું ? 

આ તે કેવું ?

હોય વૃક્ષની જાત અને ના છાંયો આપે ?

છે અમાસની રાત અને પડછાયો આપે ?

માંગું ખુલ્લેઆમ ને તારે કંઈ ના દેવું ? 

આ તે કેવું ?

મત્સ્ય હોઉં ને જળને કંઈ તરવાનું પૂછું ?

વાદળ છું તો વરસું, કંઈ સરનામું પૂછું ?

ભીંજે આખું ગામ ને કોરું એક જ નેવું ! 

આ તે કેવું ?

– કૃષ્ણ દવે

એક કાગળ હરિ!

એક કાગળ હરિ! તને મનાવવા લખું છું.

એવું નથી કે કોઈ માંગણી પૂરી કરાવવા લખું છું.

જંગ છે આ જિંદગી તો હું પણ એક યોધ્ધા છું.

અર્જુનના કૃષ્ણની જેમ સારથી બનાવવા લખું છું.

હશે કર્મ જો દડો તો આવશે જ મુજ તરફ,

જેવો છું તારો જ છું, એમ જતાવવા લખું છું.

આવી શકે તો આવજે જીવનમાં કોઈ વેળાએ,

તારી સાથે થોડો સમય અહીં વિતાવવા લખું છું.

વાંચતા છલકે જો આંખ તારી તો સમજજે,

પોકાર છે દિલથી, તને બોલાવવા લખું છું!

- અંકિતા સોની

સુખના રંગો મેં તો વેર્યા

સુખના રંગો મેં તો વેર્યા આકાશમાં,

રંગોના મેઘ કેવા વરસ્યા  રે લોલ..

એક એક બુંદ  કેવી વરસે  આનંદ ભરી,

શીતળ, ફુલડાં શી મહેકતી રે લોલ... 

જીવન રંગાઈ ગયું મેઘધનુષી રંગમાં,

સઘળાં રંગો કેવા દીપી ઉઠ્યાં રે લોલ,

આતમનું પોત ભલે રંગવિહીન શ્વેત હો,

પાલવ રંગરંગીન ઓઢીયો રે લોલ....🌹

દુઃખને  દાટી ને મેં તો વાવી વેલ સુખની,

અશ્રુ, મશરૂ થી એને સિંચી રે લોલ, 

હૈયાનું હેત ને પ્રેમ ઉર  રેડિયાં,

જીવનનું દિવ્ય નૂર  ચમકી ઉઠ્યું રે લોલ...🌹

સુખ દુઃખના કેવા કરવાં હિસાબ સખી,

દુઃખને જ  માની સુખ,   વહેવું રે લોલ, 

પ્રેમ જ રહે સદા સર્વદા શોભા્યમાન,

" મૈનાકી " યત્ર તત્ર મહેકે રે લોલ.....

રચના : મૈત્રેયી મહેતા. " મૈનાકી ".

.

વરસાદી મોર '

' વરસાદી મોર '  

સખી ! હૂંફાળી સેજ પર કાંટા ફૂટે ને ઓલ્યા મધરાતે બોલે છે મોર ....

વરસાદી વાયરાની વાછટ ઉડે ને ઓલ્યા કમખામાં ખૂંચે છે થોર ....

ઝીણો..ઝીણો.... વરસાદ...

આ તે કેવો વરસાદ....

વાદળમાં વ્હાલ જોઈ હેતથી હું ડોલી ,

રણઝણતી ઘુઘરિયું ધીમેથી બોલી ,

અંતરના ઓરડામાં નેણલાં ડૂબે ને ઓલ્યા પરભાતે ઝીંકાતો શોર....

ઝીણો..ઝીણો.... વરસાદ...

આ તે કેવો વરસાદ....

ઉભેલો ચાડિયો ધીમેથી ડોલે ,

મધમીઠો સાદ જાણે ભીતરમાં ખોલે ,

ઓળઘોળ રંગાવા ઝરણાં ફૂટે ને ઓલ્યા અધરાતે છાંટે છે તોર.....

ઝીણો..ઝીણો.... વરસાદ...

આ તે કેવો વરસાદ....

ગમતીલા ગીતોમાં લગની તો લાલઘૂમ ,

નવરંગી હૈયામાં સાજન તો ક્યાંય ગુમ ,

અધખુલ્લી આંખોમાં સપના વછૂટે ઓલ્યા કમખામાં થાતો કલશોર ....

ઝીણો..ઝીણો.... વરસાદ...

આ તે કેવો વરસાદ....

---- હર્ષિદા દીપક

મને મનગમતી સાંજ એક આપો :

અણગમતું આયખું લઈ લ્યોને, નાથ ! મને મનગમતી સાંજ એક આપો :

કે ક્યારનો મૃગજળમાં ઝૂરતો તરાપો…

 

ખરી પડ્યાં પાંદડાંને હાથમાં લઈને મેં આંખોમાં રોપ્યું એક ઝાડ :

પંખીનાં લાડ કદી નીરખ્યાં નથી કે નથી સાંભળ્યો મેં નભમાં ઉઘાડ.

થીજેલાં જળમાં આ સૂતેલી માછલીને અર્જુનનો મત્સ્યવેધ આપો.

 

મને આપો એક સાંજ, મને આપો એક રાત મને આપો એક એવો આશ્લેષ 

ફરફરવા લાગે આ સાતસાત જન્મોના તાણીને બાંધેલા કેશ !

મારાથી સાવ મને અળગી કરીને નાથ, કાયમની કેદ મને આપો ! 

-જગદીશ જોષી