કહેતા  જે  દાદી  વારતા,  એવી પરી  છે દોસ્ત

આંખોમાં એની  યાદની મહેફીલ  ભરી છે દોસ્ત 

પાદરની  ભીની   મહેકથી   ભીનો   હજીયે  છું

ખળખળ નદી આ લોહીની નસમાં ભરી છે દોસ્ત 

એઓ  ખરા  છે  આમ  તો, એ  તો  કબૂલ પણ

મારીય  વાત  આમ જુઓ  તો  ખરી  છે  દોસ્ત 

‘કૈલાસ’   એને   ભૂલવું   સંભવ   નથી   છતાં

ભૂલી જવાની આમ તો  કોશીશ  કરી  છે દોસ્ત

શબ્દ: કૈલાસ પંડિત

અલી તું તો ઢળકતી ઢેલ!

કે તારો વાલમો વનનો મોરલો 

તારે નેણલે સોહાગનો નેહ

એવે નેણલે નીરખ્યો મોરલો

કે તારો વાલમો વનનો મોરલો 

અલી તું તો ઢળકતી ઢેલ!

કે તારો વાલમો વનનો મોરલો 

દૂરની વનરાઈમાં મોરલાને માંડવે

ગ્યાતાં ઢોલણરાણી નાચંતા નેણલે 

કે પીધી મીઠાં આંસુડાની હેલ!

કે તારો વાલમો વનનો મોરલો

અલી તું તો ઢળકતી ઢેલ! 

શરમાળી આંખોમાં શમણાં સંતાડતી

તારા કોડીલા હૈયાની કહેતી જા વાતડી 

કે જોને પાંગરતી મઘમઘતી વેલ!

કે તારો વાલમો વનનો મોરલો 

અલી તું તો ઢળકતી ઢેલ!

કે તારો વાલમો વનનો મોરલો

ગીતઃ પ્રહ્‌લાદ પારેખ

પાંપણ  પાછળ  નેણ  છુપાવ્યાં,  પાલવ પાછળ  હૈયું,

પણ  મારી  પાની   કહ્યું  નહિ  માની

છુપે   ના   છુપાણી   કરે   મનમાની 

સાસરીની  સાંકડી  શેરીમાં  વાગે  કદી   ના   સંગીત

જાતાં ને આવતાં ઝાંઝરીની તાલે પાની ગાતી રહે ગીત 

નહિ  એ  મૂંઝાણી   રહી  અણજાણી

સદાકાળ    પાની    કરે    મનમાની 

પણ  મારી  પાની   કહ્યું  નહિ  માની

છુપે   ના   છુપાણી   કરે   મનમાની 

મૈયરથી મુને મળવા આવ્યો  એ મારો કોઈ મન મિત

પિયરથી તારા વાવડ લાવ્યો,  તું શું ભૂલી  ગઈ પ્રીત

લાવ્યો છું  એક  ઝાંઝરજોડી,  સુણાવ  તું કોઈ ગીત 

સુણી   હું  લજાણી  પણ મારી પાની

નહિ લજવાણી એના ઝાંઝરની વાણી 

નાચે   મારી  પાની  થઈને  મસ્તાની

એ રોકે ના રોકાણી હું લાખ રીસાણી 

પણ  મારી  પાની   કહ્યું  નહિ  માની

છુપે   ના   છુપાણી   કરે   મનમાની

ગીતઃ નિરંજના ભાર્ગવ

એક મયખાનું ચાલે છે આલમ મહીં  ચંદ્ર પણ જામ છે સૂર્ય પણ જામ છે

દૃષ્ટિવાળા ફકત પી શકે છે અહીં  ખાસ મહેફિલ છે પણ દાવતે આમ છે

                                      એક મયખાનું ચાલે છે આલમ મહીં 

પાપ  ને  પુણ્ય  જેવું  કશુંય  નથી   માત્ર  નીતિના  મૂલ્યાંકનો  છે જુદા

ખૂબ સમજી લે મન  તારા કર્મો થકી  તુંજ  ખુદ  સ્વર્ગ કે નર્કનું ધામ છે

                                      એક મયખાનું ચાલે છે આલમ મહીં 

જળની  ધારા  ગમે  તેવા  પાષણને  એક  ધારી  પડે  તોજ  ભેદી  શકે

ભાગ્ય પલટાય ના માત્ર ઈચ્છા વડે   યત્ન કર ખંતથી  એજ પયગામ છે

                                      એક મયખાનું ચાલે છે આલમ મહીં 

થઈ  ગયા  સાચ ને  જૂઠના  પારખા   મિત્ર પડખે નથી  શત્રુ સામે નથી

ઓ મુસીબત  અમારી સલામો તને  આજ  તારા  પ્રતાપે જ  આરામ છે

                                      એક મયખાનું ચાલે છે આલમ મહીં 

'શૂન્ય' તો એક જોગી સમો જીવ છે એને લૌકિક પ્રલોભન તો ક્યાંથી નડે

પ્રેમ  નિષ્પક્ષ  છે  રૂપ નિર્લેપ  છે  કર્મ  નિસ્વાર્થ  છે  ભક્તિ નિષ્કામ છે

                                      એક મયખાનું ચાલે છે આલમ મહીં

-‘શૂન્ય’ પાલનપુરી

આજે સવારે બેઠી નિશાળ,

પવન ઘૂંટાવે અક્ષર ઝાલી મધુમાલતીની ડાળ. 

હારબંધ આ કબૂતર ગોખે

ગઈકાલનો આ પાઠ ઝરોખે; 

સવારનો આ ચંદ્ર રાંકડો -

ધ્રૂજતે હાથે લખે આંકડો! 

સૂર્યકિરણની દોરી રેખા

કોણ, કહોને, માંડે લેખાં? 

આજ સવારે બેઠી નિશાળ,

પવન ઘૂંટાવે અક્ષર ઝાલી મધુમાલતીની ડાળ.

-સુરેશ હ. જોષી

ફૂલ તો એની ફોરમ ઢાળી રાજી 

વાયરો ક્યાં જઈ ગંધ વખાણે,

ફૂલ તો એનું કાંઈ ન જાણે,

ભમરા પૂછે ભેદ તો લળી મૂંગું મરતું લાજી. 

ફૂલ તો એની ફોરમ ઢાળી રાજી.

એક ખૂણે આ આયખું નાનું,

કેવું વીતી જાય મજાનું!

કોઈનું નહીં ફરિયાદી ને કોઈનું નહીં કાજી!

ફૂલ તો એની ફોરમ ઢાળી રાજી.

એનું નિજના રંગમાં રાતું,

ખુશ્બૂભર્યું એકલું ખાતું,

મસળી નાખે કોઈ તો સામે મહેક દે તાજી તાજી.

ફૂલ તો એની ફોરમ ઢાળી રાજી. 

   -મકરંદ દવે        

                                                                     

અમે   રાખમાંથીયે   બેઠા   થવાના,

જલાવો  તમે  તોયે  જીવી   જવાના. 

ભલે જળ  ન  સીંચો  તમે તે છતાંયે,

અમે  ભીંત  ફાડીને  ઊગી  જવાના. 

ધખો  તમતમારે  ભલે  સૂર્ય  માફક,

સમંદર ભર્યો  છે, ન  ખૂટી  જવાના. 

ચલો  હાથ   સોંપો, ડરો  ન લગીરે,

તરી પણ  જવાના ને  તારી જવાના. 

અમે જાળ માફક ગગન આખું ઝાલ્યું,

અમે  પંખી  એકે   ન  ચૂકી જવાના!

-હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ