મને મનગમતી સાંજ એક આપો :

અણગમતું આયખું લઈ લ્યોને, નાથ ! મને મનગમતી સાંજ એક આપો :

કે ક્યારનો મૃગજળમાં ઝૂરતો તરાપો…

 

ખરી પડ્યાં પાંદડાંને હાથમાં લઈને મેં આંખોમાં રોપ્યું એક ઝાડ :

પંખીનાં લાડ કદી નીરખ્યાં નથી કે નથી સાંભળ્યો મેં નભમાં ઉઘાડ.

થીજેલાં જળમાં આ સૂતેલી માછલીને અર્જુનનો મત્સ્યવેધ આપો.

 

મને આપો એક સાંજ, મને આપો એક રાત મને આપો એક એવો આશ્લેષ 

ફરફરવા લાગે આ સાતસાત જન્મોના તાણીને બાંધેલા કેશ !

મારાથી સાવ મને અળગી કરીને નાથ, કાયમની કેદ મને આપો ! 

-જગદીશ જોષી

શામળિયા કેરો ચાંદલિયો

શામળિયા કેરો ચાંદલિયો

રાધા, સુખ તારે તો શામળિયાની સાથે રે, 

ખોળે તારે, ઘેલો શ્યામ મન મૂકીને પોઢે રે.

પીતાંબર એનું લઈને તું મુખ ઉપર ઓઢે રે, 

અણિયારાં લોચન કહાનજીના તને જોયે રે.

ગોરી માથે મટૂકી મૂકી વૃંદાવનની વાટે હેંડે રે, 

રાજની ખડકીએ આવી કહાનજી નિહાળે રે.  

સેંથીમાં સિંદૂર ભરી ઉપર આભૂષણ સોહે રે,

કાજળ તારું કામણગારું લાલજી તેમાં મોહે રે. 

શામળિયા કેરો ચાંદલિયો રાધા નીલવટ દીપે રે, 

કેડે કંદોરો હિલોળા લે ઝાંઝરના ઘૂઘરા વાગે રે. 

નટખટ કાન રમકડાંને રાધાજી નચાવે રમાડે રે, 

સ્નેહના રંગોથી શ્યામ સહેલાઈથી ઢળી પડે રે. 

ભૂમિ રસ વૃક્ષે પ્રસર્યો કામ રસ નયને વસિયો રે, 

અમૃત રસે કુચમંડળ ભર્યા હૃદયે નાથ રસિયો રે. 

ભરત સાંગાણી

મીરા બનું કે રાધા બનું,

મીરા બનું કે રાધા બનું,

બોલ કાના બોલ હું શું રે બનું?

તાતા થા થૈ થૈ નાચી ઉઠે છે એકાએક તન મારું આખું,

તારા વગર મને વસમું લાગે છે આખેઆખું આ આયખું,

પાયલ બનું કે ઘાયલ બનું,

બોલ કાના બોલ હું શું રે બનુ?

એકતારો લઈને ગાયા કરું છું મીઠું મધુરું તારું ગીતડું,

મીઠુડી મોરલીનો નાદ સુણીને ડોલી ઉઠે મારું મુખડું 

જોગણ બનું કે ગોપી બનું,

બોલ કાના બોલ હું શું રે બનું?

પ્રીતમના મેઘપ્રેમે લથબથ ભીંજાતું 

કોરુકટ મારું અંગ,

વ્હાલાની વ્હાલપનો લાગ્યો છે મુજને સાવ જુદેરો રંગ

હેલી બનું કે ઘેલી બનું,

બોલ કાના બોલ હું શું રે બનું?

મેહુલ ત્રિવેદી

( ઘાયલ મેઘ)